ดังนั้น มาเรียนรู้วิธีปฏิบัติในการเลี้ยงหมาให้เป็นหมู เอ้ย…ให้เป็นหมาสุขภาพดีกันดีกว่า….และนี่คือบัญญัติ 10 ประการ น้องหมา ห่างไกลความอ้วน จากคำแนะนำของ รศ.น.สพ.ปานเทพ รัตนากร ที่นำมาฝากกันครับ

1. ไม่ตามใจน้องหมา เมื่อเขามาขออาหาร เจ้าของต้องตัดใจไม่ให้อะไรกินทั้งสิ้น เพราะหากให้ครั้งหนึ่งแล้วก็จะมีครั้งต่อ ๆ ไปตามมา
2. ไม่ตามใจคน ทุกคนในบ้านต้องพร้อมใจร่วมมือกัน ไม่ให้ของกินใด ๆ ทั้งสิ้น นอกเหนือจากอาหารประจำ เฮ้อ…จะขัดใจกันก็ตรงนี้แหละ
3. ให้อาหารตามปริมาณ กรณีให้อาหารสำเร็จรูป ต้องคำนวณปริมาณต่อน้ำหนักตัวน้องหมา ตามที่ระบุไว้ข้างถุง หรือกล่อง โดยจำนวนมื้อที่เหมาะสมคือ 2 มื้อ เช้า และเย็น
4. ไม่ควรให้อาหารปรุงเอง เพราะอาหารที่ปรุงเองจะทำให้น้องหมาอ้วนง่าย เนื่องจากมีทั้งแป้งและไขมันสูง
5. กินไม่หมดเก็บทิ้ง ไม่ควรวางไว้ตลอดวัน และหากเลี้ยงไว้หลายตัว ก็ควรให้กินของใครของมัน หากกินของตัวหมดแล้ว ก็ห้ามไปกินของตัวอื่นอีก
6. ปิดถังขยะให้มิดชิด ป้องกันการคุ้ยเขี่ยหาเศษอาหารกิน
7. หยุดพฤติกรรมการกินแบบบุฟเฟ่ต์ หมาบางตัวชอบออกไปขอข้าวบ้านอื่น หรือตามร้านอาหารกินอีก ต้องป้องกันห้ามออกไป
8. หมั่นออกกำลังกาย การออกกำลังกายจะช่วยเผาผลาญพลังงาน และไขมันส่วนเกิน ทำให้น้องหมาไม่อ้วน
9. งดขนมนมเนย ของหวาน แป้ง น้ำตาล เป็นตัวการทำให้อ้วนได้เป็นอย่างดี ต้องงดเด็ดขาด
10. จำไว้เสมอว่า คน คือผู้ทำให้หมาเป็นหมู ลำพังน้องหมาเองไม่สามารถไปเปิดตู้เย็น หรือสรรหาอาหารมากินจนอ้วนเป็นหมูเองได้

>> และเพื่อน ๆ สามารถศึกษาข้อมูลของไซบีเรียนได้ที่นี่ค่ะ https://www.allbestk.com/บทความน่ารู้

The post บัญญัติ 10 ประการ น้องหมา ห่างไกลความอ้วน appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

ประเภทที่ 1 ท้องเสีย

ภาวะท้องเสียของสุนัขพบได้ทั่วไป แต่หากเกิดขึ้นกับลูกสุนัขไซบีเรียนฮัสกี้ ที่เพิ่งเกิดมักติดเชื้อพยาธิตัวกลมจากแม่ได้ง่าย ดังนั้น แม่สุนัขควรได้รับการถ่ายพยาธิก่อนคลอดลูก และลูกสุนัขควรถ่ายพยาธิหลังคลอดจนถึงอายุ2สัปดาห์ไกอาร์เดีย พยาธิเซลล์เดียว ก็เป็นสาเหตุหนึ่งของภาวะท้องเสียที่พบได้บ่อยและควรได้รับการรักษาโดยสัตวแพทย์

สำหรับสุนัขโตการได้รับอาหารผิดหรือการติดเชื้อมักจะนำไปสู่ความผิดปกติในระบบย่อยอาหาร ภาวะแพ้อาหารหรือโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง(SLE) ปัญหาที่ตับอ่อน และความเจ็บป่วยอื่นๆก็อาจเป็นสาเหตุของอาการท้องเสียได้เช่นกัน

ประเภทที่ 2 อาเจียน

สุนัขมักอาเจียนของเสียและของที่ย่อยไม่ได้ออกมา การติดเชื้อไวรัสหรือแบคทีเรียในกระเพาะหรือลำไส้ก็มักเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของการอาเจียน อย่างไรก็ตามปัญหาอื่นๆเช่น ลำไส้อุดตัน เนื้องอกและความผิดปกติในการเผาผลาญก็นำไปสู่การอาเจียนได้ซึ่งมันมีหลายสาเหตุนอกเนื่อจากที่กล่าว หากสุนัขของคุณอาเจียนหลายครั้งต่อวันหรืออาเจียนติดกันหลายวันและหากมีอาการซึมร่วมด้วย,ไม่ทานอาหารควรปรึกษาแพทย์

***สุนัขที่ท้องเสียควรได้รับอาหารอย่างไร

เราควรงดอาหารทุกอย่างและให้เฉพาะน้ำสะอาดเป็นเวลา12ชั่วโมง เพื่อให้ลำไส้ได้พักจากนั้นจึงค่อยๆให้อาหารอ่อนๆจำนวนเล็กน้อย ควรปรึกษาแพทย์หากอาการท้องเสียไม่หายหลังจาก2วันหรือหากมีอาการต่อเนื่องเช่น อ่อนเพลีย,อาเจียน,ถ่ายเป็นเลือดและอื่นๆ

The post เสียงท้องร่วง ความผิดปกติในระบบย่อยอาหารของสุนัข appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

The post สุนัขท้องเสีย ควรทำอย่างไร appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

เราควรถ่ายพยาธิบ่อยแค่ไหน

เราควรจะถ่ายพยาธิสุนัขด้วยยาที่ผลิต โดยบริษัทที่เชื่อถือได้ทุก 3 เดือน แต่ถ้าเป็นลูกสุนัข ก็ควรต้อง ถ่ายพยาธิบ่อยกว่าสุนัขโต คือถ่ายทุกสัปดาห์
จนอายุได้ 12 สัปดาห์ แล้วถ่ายทุกเดือนจนมีอายุได้ 6 เดือน

วิธีป้องกันที่ดีคือ เรื่องความสะอาด และทำการถ่ายพยาธิอย่างสม่ำเสมอ ด้วยยาที่ครอบคลุม พยาธิตัวกลม พยาธิปากขอ และพยาธิแส้ม้า

The post การถ่ายพยาธิ ให้สุนัขอย่างสม่ำเสมอ เป็นเรื่องจำเป็น appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

โรคปอดบวมในสุนัข

เกิดจากสาเหตุหลายประการ ได้แก่ เชื้อไวรัส เชื้อแบคทีเรีย พยาธิ เข้าทำลายปอดทำให้ปอดอักเสบ แต่มักเกิดจากแบคทีเรียเป็นส่วนใหญ่ สุนัขจะแสดงอาการซึม มีไข้สูงมาก อาจถึง 106 องศาฟาเรนไฮต์ เบื่ออาหารจนถึงไม่กินอาหาร ชอบหลบไปนอนในที่เย็นๆ เช่น ห้องน้ำ หายใจกระหืดกระหอบ มีขี้มูกไหลออกมาสีขาวจนถึงเขียวข้น บางครั้งมีอาเจียน เพราะไอมีเสลดหนาในลำคอ บางตัวเป็นมาก ๆ น้ำท่วมปอดต้องนั่งตลอดเวลา นอนไม่ได้จะหายใจไม่ออก ซ้ำร้ายต้องหายใจทางปากตลอดเวลาเพราะจมูกอุดตันเต็มไปด้วยน้ำมูก

ข้อควรปฏิบัติ

การดูแล เลี้ยงให้อาหารอย่างดี รักษาความสะอาด ให้ความอบอุ่น ใส่เสื้อหนาๆ โดยเฉพาะที่คอ หน้าอกและแผ่นหลัง ควรห่มผ้า ปูรองพื้นที่นอนด้วยผ้าด้วย วิธีดูแลไซบีเรียนให้มีสุขภาพดี คือ อย่าให้นอนในที่อับชื้น หรือโดนฝนสาด ที่สำคัญอย่าลืมพาสุนัขอันเป็นที่รักไปออกกำลังกาย เพื่อที่จะให้เขาได้มีสุขภาพแข็งแรง และอยู่กับเราไปอีกนานแสนนาน และหากมีโรคภัยไข้เจ็บเกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นโรคอะไรก็ตาม ให้นำสุนัขไปพบสัตวแพทย์เพื่อทำการรักษาโดยเร็ว

โรคไข้หัดสุนัข อาการจะคล้ายๆ กับไข้หวัดปวดบวมมากแต่อันตรายกว่าเยอะครับสาธุอย่าให้เจอเลยโรคนี้ปราบเซียน เลยครับโหดจริง สำหรับอาการที่เห็นชัดเจนในรายที่เป็นไข้หัดสุนัข คือ

1. สุนัขจะซึม เบื่ออาหาร หาที่หลบซุกตัวในที่มืดๆ ขั้นต้นจะมีอาการจมูกแฉะ บริเวณรูจมูกจะมีน้ำมูกใสๆ ไหลออกมา สุนัขมีอาการไอหอบ
2. สุนัขจะมีไข้ประมาณ 102 องศาฟาเรนไฮขึ้นไป
3. ระยะแรกหลังจากได้รับเชื้อภายใน 48 ชม.สุนัขจะมีผิวหนังบริเวณปลายจมูก, อุ้งเท้า, เปลือกตาบนด้านในจะแห้งหยาบ และตาแห้งทำให้มีน้ำตาไหลและขี้ตาเยอะติดแห้งอยู่โดยรอบดวงตา บางตัวถึงกับลืมตาไม่ได้ ในขั้นนี้จะยังไม่มีน้ำมูก ซึ่งจะพบน้ำมูกข้นเขียวภายหลังจากได้รับเชื้อไปแล้วเกิน 48 ชม. (โรคไข้หัดสุนัขตรวจพบได้โดยการตรวจเลือดหรือของเหลวในร่างกายเท่านั้นจึงจะ แม่นยำ) กรณีติดเชื้อเกิน 48 ชม.แล้วจะมีผื่นเป็นขุย มีสะเก็ดแห้งบริเวณท้องและบริเวณข้อพับตามร่างกาย ในบางรายอาจมีตุ่มสะเก็ดแห้งๆ หรือตุ่มหนองบริเวณท้องและขาหนีบด้วย ในรายที่พบว่ามีน้ำมูกข้นเขียวจากการติดเชื้อแบคทีเรียแล้ว การรักษาจะเป็นการคุมอาการไปเรื่อยๆ แต่ไม่รับรองผล 100 % นะครับ ซึ่งถึงตอนนี้บางรายอาจมีอาการท้องเสียร่วมด้วย สำหรับสุนัขที่เป็นไข้หวัดปวดบวมจะมีอาการเหงือกซีด, มีขี้ตาส่วนมากบริเวณหัวตา ไอหอบหายใจขัด หากฟังเสียงปวดจะได้ยินเสียงน้ำชัดเจน มีน้ำมูกข้นเหลืองไหลตลอดเวลา ควรรีบพาไปพบสัตวแพทย์ทันที
4. ในขั้นนี้เป็นขั้นสุดท้าย ร่างกายจะขาดน้ำอย่างรุนแรง สุนัขบางตัวจะร้องโหยหวน บางตัวจะเดินวนเป็นวงกลม มีอาการชักกระตุกเนื่องจากเชื้อไปทำลายสมอง อึ-ฉี่เรี่ยราด น้ำลายเยอะ อาเจียน หายใจหอบ ตาขาวจะเป็นเป็นขาวๆ เหลืองๆ นอนอ้าปากตลอดเวลา

บทความแนะนำ

• โรคพยาธิในเม็ดเลือด ในสุนัข ภัยเงียบที่ไม่ควรมองข้าม
• ใครเคยสงสัยเรื่องตุ่มแดงหรือตุ่มหนองที่ขึ้นบริเวณท้องของสุนัข
• ลูกสุนัขไซบีเรียนชอบกัดมือ กัดเท้าตลอด แก้พฤติกรรมนี้อย่างไร

The post โรคไข้หัดกับปอดบวม อาการจะคล้ายๆกัน จนทำให้หลายท่านจิตตก appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

สาเหตุของการที่สุนัขไซบีเรียนกินอึหรือฉี่

เช่น สุนัขไซบีเรียนอาจจะอยู่ในอารมณ์เบื่อหน่าย เพราะถูกปล่อยทิ้งไว้ให้อยู่ตัวเดียวเป็นประจำ โดยอาจจะโดนขังให้อยู่ในกรงตลอดเวลา และกรงซึ่งเป็นที่อาศัยของสุนัขอาจไม่ได้รับการดูแลอย่างถูกสุขลักษณะ ทำให้เมื่อสุนัขขับถ่ายออกมาจึงสกปรกเลอะเทอะ เมื่อเลอะเทอะสุนัขก็ทำความสะอาดโดยการเลีย เมื่อทำแบบนี้บ่อยๆ ก็จะเกิดความเคยชินกับการเลียอึ หรือฉี่ของตัวเอง และในที่สุดสุนัขก็จะเข้าใจว่าอึและฉี่เป็นอาหารไปโดยปริยาย

นอกจากนี้แล้ว สาเหตุที่สุนัขไซบีเรียนกินอึหรือฉี่ของตัวเองนั้น อาจมาจากการที่สุนัขตัวนั้นมีความผิดปกติของระบบย่อยอาหาร ทำให้ร่างกายของสุนัขไม่สามารถรับเอาอาหารที่กินเข้าไปเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น สุนัขที่มีปัญหาตับอ่อนไม่สามารถสร้างน้ำย่อยได้ สุนัขที่ป่วยเป็นโรคนี้หากกินอะไรเข้าไปแล้วจะขับถ่ายออกมา อึจะยังคงมีลักษณะเดิมของอาหารที่กินเข้าไป เพียงแต่อาจถูกบดย่อยให้เล็กลงและเละขึ้นเท่านั้น สุนัขที่ป่วยเป็นโรคนี้จะหิวง่ายและกินอึของตัวเองได้

การที่สำไส้เล็กของสุนัขไม่สามารถดูดซึมหรือย่อยอาหารที่อยู่ในลำไส้ได้ ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่อาจส่งผลให้สุนัขกินอึของตัวเองได้ เพราะการที่ลำไส้ไม่ดูดซึมหรือย่อยอาหารจะทำให้ร่างกายของสุนัขรับอาหารเข้าไปไม่เพียงพอ ทำให้สุนัขหิวบ่อย ลักษณะของอึที่สุนัขขับถ่ายออกมามักจะเป็นน้ำออกมา และจะมีเศษอาหารปนออกมาแต่มันย่อยจนเป็นเนื้อเดียวกัน อึของสุนัขจะมีกลิ่นเหม็นเปรี้ยวอย่างรุนแรง สุนัขตัวที่ป่วยเป็นโรคนี้ มักจะมีลักษณะผอม กินเก่ง หิวบ่อย เพราะฉะนั้นสุนัขจะกินทุกอย่างที่ขวางหน้า ซึ่งก็รวมทั้งอึของตัวเองด้วย

และอีกสาเหตุที่น่าสนใจก็คือ สุนัขไซบีเรียนกินอึตัวเองเพราะว่าเขาขาดสารอาหารที่จำเป็นบางอย่าง ทำให้ต้องกินอึซึ่งมีสารอาหารที่สุนัขต้องการอยู่ โดยที่สุนัขไซบีเรียนน่าจะสามารถรับรู้และสัมผัสได้จากกลิ่นผ่านจมูกที่ดีกว่าคนเรา

อีกด้านหนึ่งในมุมของจิตวิทยา

การที่สุนัขไซบีเรียนกินอึหรือฉี่ของตัวเอง อาจจะสะท้อนให้เห็นถึงการสื่อสารที่ไม่ดีของเจ้าของกับสุนัข การที่สุนัขไซบีเรียนกินอึหรือฉี่ของตัวเองนั้นอาจเกิดจากการที่เจ้าของมักจะดุ หรือตี เมื่อสุนัขไซบีเรียนขับถ่ายไม่เป็นที่เป็นทาง หรือไม่ตรงตามจุดที่เจ้าของเตรียมไว้ให้ เมื่อโดนดุและโดนตีมากๆ ทำให้สุนัขเกิดความเครียดและกลัวว่าจะถูกทำโทษอีก ทำให้สุนัขรู้สึกว่าเมื่อขับถ่ายออกมาแล้วจะต้องรีบทำลายหลักฐานโดยการกิน เพื่อไม่ให้เจ้าของรู้ว่าตัวเองขับถ่ายไม่เป็นที่จะได้ไม่ถูกลงโทษอีก

วิธีแก้ไขสุนัขกินอึตัวเอง

กรณีที่เกิดจากความผิดปกติของร่างกาย เจ้าของควรพาสุนัขเข้ารับการตรวจจากสัตวแพทย์และแก้ไขไปตามความผิดปกตินั้น ซึ่งอาจจะมีการเพิ่มการทานเอนไซม์ช่วยย่อยต่างๆ เพื่อทำให้การย่อยอาหารทำได้สมบูรณ์มากขึ้น หรือการควบคุมอาหารที่ไม่ให้มีปริมาณของสารอาหารทั้งระดับของโปรตีนและไขมัน เกินความต้องการของร่างกายของสุนัขมากเกินไป

ส่วนในกรณีที่มาจากความเครียด วิธีเริ่มต้นที่ดีที่สุดคือการที่เจ้าของจะต้องเอาใจใส่เกี่ยวกับการขับถ่ายของเค้ามากขึ้น ควรที่จะพาเค้าออกไปเดินเล่นเพื่อการขับถ่ายอย่างเป็นเวลาและสม่ำเสมอ และเจ้าของจะต้องหาสาเหตุเกี่ยวกับพฤติกรรมการกินอึนี้ให้ชัดเจนเพื่อที่จะช่วยให้เค้าหายจากพฤติกรรมนี้อย่างถาวร

นอกจากนี้ยังมีเคล็ดลับ เล็กๆน้อยๆ ซึ่งหาได้ง่ายในครัวบ้านเราครับ

เอาไว้จัดการกับพฤติกรรมสุนัขที่ชอบกินอึหรือฉี่ของตัวเองนั่นก็คือ น้ำส้มชายชู ,พริกป่น และพริกไทย

นั่นเองครับ เมื่อน้องหมาของเราขับถ่ายให้เรานำของเรานี่ไปโรยหรือราดไว้ที่อึ ตามธรรมชาติแล้วสุนัขจะต้องมาดมอึนั้นแน่นอน และเมื่อเขาดม เขาก็จะรู้สึกได้ถึงความเผ็ดร้อน เปรี้ยวจากน้ำส้มสายชู น้องหมาไม่ชอบกลิ่นพวกนี้แน่ๆ แต่ก็ยังมีน้องหมาบางตัวที่กินอึเข้าไปอีกทีนี่แหละเข็ดแน่นอนเพราะรสชาตมัน….ฮ่าๆ รับลองเข็ดไปเลย… พอหลายๆ ครั้ง เขาก็จะจำและไม่อยากไปยุ่งกับสิ่งที่เขาขับถ่ายออกมาอีกครับ

และมีอีกหนึ่งวิธี เมื่อสุนัขถ่ายเสร็จแล้วให้เจ้าของรีบเก็บทิ้งทุกครั้ง แต่ถ้าหากเก็บไม่ทันและเจ้าของเห็นตอนสุนัขไซบีเรียนมากินพอดี ก็ให้ดุเขาทันที หรือทำเสียงดังๆ เพื่อให้เขาตกใจ และทำแบบนี้ทุกครั้งสุนัขก็จะค่อยๆ เรียนรู้ไปเองว่า สิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นเป็นสิ่งที่ผิด

Cr: dogilike.com

The post ไซบีเรียน กินอึตัวเอง appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

• หาวบ่อย หากน้องหมาไซบีเรียนดูอ่อนเพลีย ง่วง อยากพักผ่อน เกิดอาการหาวบ่อยครั้ง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสัญญาณเตือนว่าน้องหมากำลังเครียด เบื่อ หรือกระวนกระวายใจ
• หูตกลู่ไปด้านหลัง ดวงตาของสุนัขไม่เคยโกหก หากเขาป่วยจะแสดงออกได้ทางแววตาทันทีคือ ตาขุ่นมัว ไม่สดใสเป็นประกาย (ไม่นับสุนัขที่มีอาการป่วยทางดวงตา) ให้สงสัยได้เลยว่าน้องหมาของคุณอาจกำลังประสบปัญหาโรคซึมเศร้า
• เก็บตัวในซอก หรือที่แคบ ถ้าวันไหนน้องหมาเอาแต่นอนซึม เก็บตัวในที่แคบทั้งวัน เรียกก็ไม่ยอมออกมา อาการแบบนี้บ่งบอกว่าน้องหมารู้สึกไม่ปลอดภัย และไม่ไว้ใจคุณแล้วครับ
• กัดแทะตัวเองจนเป็นแผล เป็นอีกข้อที่ผู้เลี้ยงต้องสังเกตให้ดี ว่าอาการนี้ไม่ได้เป็นเพราะน้องหมาคันจากโรคผิวหนัง และเกิดพฤติกรรมการกัดแทะตัวเอง หากแน่ใจว่าไม่ใช่ นั่นแสดงว่ามันกำลังเครียด และเบื่อหน่ายสะสมอย่างสุดๆ
• ไม่ร่วมกิจกรรม ซึม หงอย ไม่เล่น ไม่ยอมกินอาหาร เรียกก็ไม่มาหา หรือถึงขั้นอาเจียนเป็นฟองสีเหลือง นั่นเป็นอาการที่กำลังบ่งบอกว่า สุนัขกำลังเครียดจัดและเศร้าหนัก เพื่อความแน่ใจว่ากำลังโดนโรคซึมเศร้าเล่นงานหรือเปล่า ให้รีบพาไปพบสัตวแพทย์เพื่อขอคำปรึกษาโดยด่วนครับ

พอจะหายข้อสงสัยกันบ้างแล้วใช่มั้ยครับ ทีนี้คุณลองสำรวจน้องหมาที่บ้านกันเลย หากน้องหมาตกอยู่ในภาวะนี้แล้วต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด อย่าปล่อยให้อยู่ตัวเดียวตามลำพังนะครับ เพราะไม่อย่างนั้นคุณอาจต้องเสียพวกเขาไปก็เป็นได้

The post อันตราย สัญญาณโรคซึมเศร้าของสุนัข appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

ไข่ทองแดง ใช้เป็นชื่อเรียกความผิดปกติจากการที่ ลูกอัณฑะ ไม่ยอมลงไปอยู่ในถุงอัณฑะ

ทางแก้ไข

จะมีการผ่าตัดเพื่อลดความเสี่ยงการเป็นมะเร็ง การเพาะพันธ์ทางฟาร์มไม่แนะนำ เพราะมีการจ่ายลูกจะเป็นการส่งต่อพันธุกรรมที่ไม่ดีออกไปเข้าไปอีก

การป้องกัน

โดยฟาร์มจะมีการคัดพ่อแม่และต้นสายเพื่อคัดให้ออกมาดีที่สุด หากทราบว่ามีจะหยุดผสมทันที ถึงจะเคยจ่ายลูกมาหลายคอกไม่เป็นก็ตาม แต่ในต้นสายสักจุดยังมีอยู่ แต่ทางนี้ก็ไม่สามารถลดได้ 100% ทำได้คือการลดให้ได้มากสุด

ความร่วมมือจากหลายๆฟาร์ม หากท่านพบเจอ ขอให้หยุดผสมเช่นกัน โดยท่านสามารถเก็บสถิติไว้ ถ้าเจอให้หยุดเลย ไม่ใช่แค่เปลี่ยนคู่จับนะครับ ทางฟาร์มลองแล้ว พอจับไปต่อสายอื่น ก็วนมาเจออีก หยุดงดไปเลยดีกว่า ถามว่าทำไมต้องให้ความร่วมมือฟาร์มหลายฟาร์ม มีการแลกเปลี่ยนสายอยู่ตลอด ท่านไม่ต้องโจมตีใคร ฟาร์มก็ไม่โจมตีกัน เรามาช่วยกัน

มาดูกันครับ ฟาร์มออล์เบส มีสายหลายสายมาก เราไปเก็บสายฟาร์มอื่นๆมาเยอะมาก เราไม่มีการปิดกันตัวเอง แต่บางทีอาจไม่ได้ออกชื่อฟาร์มไปซื้อเก็บนะครับ เหตุทำไมเราต้องไปเก็บ บางฟาร์มมีการนำเข้าสายพันธุ์ดีๆเข้ามา ถูกใจตากรรมการฟาร์มเรารีบไปเก็บลูกเลย เพื่อมาพัฒนาสายของเราต่อ บางทีเราไม่เก็บตัวสองตัวเราเก็บทั้งคอกเลย เรากล้าลงทุนครับ และไม่ปิดกันกับสายตัวเอง เหนือใต้ ออก ตก เราเก็บหมด ถามว่าเจอปัญหาตรงนี้ไหม เยอะมากครับ เท่ากับเราเก็บฟรี เพราะเราจะไม่ใช้เลย เนี่ยคือการกล้าลงทุน กล้าที่จะพัฒนา เมื่อทุกท่านที่ฟาร์มช่วยกัน ในอนาคตปัญหาตรงนี้จะเริ่มลดลงแน่นอนครับ

การดูแลเมื่อลูกค้าเราเจอ โรคที่เกี่ยวกับพันธุกรรมทางฟาร์มไม่ได้การันตี

ลูกค้าหลายท่านอยากผสม ทางฟาร์มก็แนะไม่ควรและเราจะหาทางออกอย่างไร เราจะมีการดูแลเรื่องการผสมให้ครับ โดยหาสายที่เหมาะสม แต่หากลูกค้าเป็นตัวเมีย ไปผสมตัวผู้ ตัวผู้ไม่เป็น แล้วลูกออกมามีหลุดเป็น อันนี้ทางฟาร์มไม่ได้ดูแลครับ เนื่องจากเราไม่รู้ว่ามาจากเส้นไหนครับ

ถ้าตัวผู้ออกจากฟาร์ม อันนี้จากฟาร์มแน่นอน ทางฟาร์มจะดูแลการจัดผสมให้ครับ

ไข่ทองแดง

Cryptorchidism คือสภาพที่ลูกอัณฑะลูกใดลูกหนึ่งหรือทั้ง 2 ลูก ไม่สามารถเคลื่อนลงและคงอยู่ในถุงอัณฑะได้

ผู้ผสมพันธุ์บางคนอาจเรียกภาวะนี้ว่า ไข่เม็ดเดียว ( Monorchidism ) ซึ่งไม่ค่อยถูกต้องนัก ความจริงควรเรียกว่า ไข่หลบใน ( Unilateral Cryptorchidism ) มากกว่า เพราะความจริงสุนัขที่มีอัณฑะเม็ดเดียวจริงๆนั้น มีน้อยมาก แต่อัณฑะอีกลูกที่หายไปยังคงอยู่ในช่องท้องของสุนัขมากกว่า และถ้าไม่ลงมาทั้ง 2 ข้างก็ไม่ได้หมายความว่า ไม่มีอัณฑะเลย แต่เป็นไข่หลบในทั้ง 2 ข้างมากกว่า ( Bilateral Cryptorchidism )

ลูกอัณฑะ มีการพัฒนาขึ้นในช่องท้องเสมอ แต่ต้องอพยพออกมาอยู่ภายนอกร่างกาย เพราะเชื้ออสุจิไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ในอุณหภูมิของร่างกาย มันต้องการอุณหภูมิที่เย็นกว่า

อัณฑะจึงเคลื่อนตัวผ่านรูเปิดในช่องท้อง ที่เรียกว่า ( Inguinal ring ) ออกมาตามช่องท้อง ( ที่เรียกว่า Inguinal Canal ) ลงสู่ถุงอัณฑะในที่สุด ในลูกสุนัขขบวนการนี้มีเมื่อสุนัขอายุได้เพียง 10 วัน แต่ลูกอัณฑะในขณะนั้นมักเล็กเกินกว่าจะสังเกตได้

สาเหตุที่พบเจอส่วนใหญ่คือเป็นโรคที่มาจากพันธุกรรม

การสังเกตุ การดูคือเราอาจจะต้องรอ ซึ่งใช้เวลานาน ประมาณลูกสุนัข 8-9 เดือน แต่หากไ่ม่ลงแล้วแปลว่าไม่ลงแล้วครับ พบเจอบ่อย ในYorksire Terrier, Pomeranian ,Toy Poodle , Miniature , Siberian Husky , Chihuahua และ German Shepherd เช่นกันทางฟาร์มก็เจอเช่นกันครับ เป็นโรคที่เจอเยอะที่สุดในกลุ่มพันธุกรรมเลย

การเคลื่อนลงของลูกอัณฑะ เริ่มจากอิทธิพลของฮอร์โมนเพศผู้ (Testosterone ) การที่อัณฑะไม่ลงทั้ง 2 ข้าง อาจเกิดเพราะมี Testosterone ต่ำ แต่ “ อะไรที่ทำให้ลงเพียงข้างเดียว ”

ในข้อเท็จจริง อัณฑะที่ลงมาข้างเดียวนั้น มักเป็นข้างซ้าย ส่วนข้างขวามีโอกาสค้างอยู่มากกว่า

ลูกอัณฑะจะไม่มีการเจริญเติบโตอย่างเต็มที่ ถ้าไม่ได้ลงมาอยู่ในถุงอัณฑะ ลูกที่ค้างอยู่ภายในร่างกาย ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน ก็ไม่เจริญเติบโตตามปกติ และจะมีขนาดเล็ก

ถ้าลูกอัณฑะไม่ลงมาเลย สุนัขตัวนั้นจะเป็นหมัน ( ผสมได้แต่ไม่ติด ) เพราะไม่มีเชื้ออสุจิ แต่ถ้าลงมาแม้เพียงข้างเดียว มันจะสามารถผสมติดได้ แต่จำนวนเชื้ออสุจิและอัตราการผสมติด จะต่ำกว่าตัวที่มีอัณฑะลงครบ ทั้ง 2 ข้าง

ลูกสุนัขบางตัว ลูกอัณฑะได้เคลื่อนลงสู่ถุงอัณฑะแล้ว แต่กลับถูกดึงกลับขึ้นไปในภายหลัง เมื่อลูกสุนัขโตขึ้น ทำไมเมื่อมันเคลื่อนลงมาแล้ว ถึงไม่ค้างอยู่ในถุงอัณฑะเหมือนเดิม ? มันถูกจัดการให้กลับขึ้นไปได้อย่างไร ?

เพื่อเข้าใจคำตอบ คุณต้องรู้ว่า ลูกอัณฑะถูกยึดติดอยู่กับร่างกายด้วย เส้นเลือด Spermatic Cord และกล้ามเนื้อ ชื่อ Cremaster Muscle ลูกอัณฑะจะฝ่อไปถ้าเส้นเลือดที่มาเลี้ยงได้รับความเสียหาย

กล้ามเนื้อ Cremaster เป็นส่วนที่ใช้ในการควบคุมอุณหภูมิของลูกอัณฑะ เมื่ออากาศเย็นมันก็จะหดตัว เพื่อดึงลูกอัณฑะเข้าไปอยู่ใกล้ ๆ ตัว และเมื่ออากาศร้อน ก็จะคลายตัว และปล่อยให้ลูกอัณฑะอยู่ห่างจากร่างกาย ( อันนี้เป็นเหตุที่เราพบเห็น สุนัขในบ้านเรา มีถุงอัณฑะยานยาวกว่าสุนัขที่มาจากนอกใหม่ๆ ดังนั้น หากจะแก้ไขปัญหานี้ก็ต้องเลี้ยงสุนัขในที่มีอากาศเย็น ไม่ใช่ไปใช้วิธีศัลยกรรมตกแต่ง ) ถ้าสุนัขพันธุ์ขนเกรียน ในช่วงอากาศหนาวจะเห็นว่าถุงอัณฑะมันหดลงแทบที่จะติดกับตัวมันเอง แต่ถ้าในสุนัขขนยาว แม้จะมีอากาศเย็นก็อาจหย่อนลงต่ำได้

โดยทั่วไปสุนัขขนเกรียนที่มีหนังกระชับจะมีลูกอัณฑะที่ชิดกับลำตัวมากกว่าสุนัขที่มีขนยาวหรือหนังย่น นี่เป็นสาเหตุโน้มนำประการหนึ่งของการเกิด “ ทองแดง ” อันเนื่องมาจากพันธุ์

ในสุนัข “ ทองแดง” กล้ามเนื้อ Cremaster จะสามารถหดตัว และดึงเอาลูกอัณฑะที่กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนา ให้กลับขึ้นไปในร่างกายได้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ?

ในถุงอัณฑะจะมีเส้นเอ็น ( ligament ) ที่คอยยึดให้ลูกอัณฑะค้างอยู่ภายในถุง การที่เส้นเอ็นส่วนนี้ไม่สามารถยึดลูกอัณฑะไว้ได้ ก็เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดทองแดง

การเคลื่อนลงสู่ถุงอัณฑะของลูกอัณฑะเป็นขบวนการที่ซับซ้อน การเกิดทองแดงจึงมีมาได้จากหลายสาเหตุ เช่น ลูกอัณฑะมีขนาดใหญ่กว่าช่องเปิดในช่องท้อง ( Inguinal Ring ) ช่องเปิดนั้นเล็กเกินไป, เยื่อบุผนังช่องท้องตึงเกินไป

อวัยวะส่วนที่เรียกว่า Testis Gubernaculum ขยายตัว เพื่อเป็นตัวนำร่องให้ลูกอัณฑะเคลื่อนลงมาตามช่อง Inguinal Canal เพื่อลงสู่ถุงอัณฑะ ถ้าเกิดไม่สามารถทำหน้าที่ได้, ( และทำหน้าที่ยึดลูกอัณฑะเอาไว้ในถุงอัณฑะด้วย ) หรือมีฮอร์โมน Testosterone ไม่เพียงพอ การเกิดได้หลายๆ เหตุนี้ แบ่งได้เป็น 2 สาเหตุ ใหญ่ๆ คือ พันธุกรรม และการพัฒนาการที่ไม่ถูกต้อง

ทองแดงจากพันธุกรรม

จากข้อเท็จจริงว่า แต่ละพันธุ์มีอัตราการเกิดทองแดงไม่เท่ากัน เป็นเครื่องชี้อย่างหนึ่งว่า พันธุกรรมสามารถเป็นต้นเหตุหนึ่งของการเกิดทองแดง

พันธุ์ บีเกิล และ ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ มีอัตราการเกิดน้อย ส่วนพันธุ์ที่เกิดได้บ่อยได้แก่ ชิวาวา, พูเดิ้ล, ปอมเมอร์เรเนียน, มินิเจอร์ ชเนาเซอร์, เชทแลนด์ ชีพด๊อก, ไซบีเรียน ฮัสกี้, บ๊อกเซอร์ และยอร์คเชียร์ เทอเรีย ผู้วิจัยบางคน “ สรุป ” ว่า พบได้บ่อยกว่าในสุนัขที่มีขนาดเล็ก ๆ แต่ควรสังเกตว่า พูเดิ้ลทั้ง 3 ขนาด มีโอกาสเกิดได้หมดแม้จะมีขนาดตัวต่างกันมาก

บางการศึกษาอ้างว่า พันธุ์ที่มีหน้าสั้น เช่น บ๊อกเชอร์ มีส่วนสัมพันธ์กับการเจริญเติบโตที่ผิดปกติที่ทำให้เกิดทองแดง ขนาดแคระ และหน้าสั้น เกี่ยวพันกับการพัฒนาของลูกอัณฑะด้วย แต่ทองแดงก็พบได้ในพวกหน้ายาว, ปากแหลม เช่น พูเดิ้ล วิพเพทและเกรย์ฮาวด์ คุณ Patricia เคยพบว่า เกรย์ฮาวด์ ครอกหนึ่งเพศผู้ทั้ง 4 ตัว เป็นทองแดงหมด หรือ เจ็ดในแปดตัวเป็น

การสำรวจ แสดงว่า อัตราการเกิดมีความผกผันมากในระหว่างพันธุ์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าการศึกษาวิจัยนั้น ได้จัดทำขึ้นที่ไหนและเมื่อไร เช่น มีการสำรวจว่า พันธุ์บ๊อกเซอร์ เป็นในอัตราร้อยละ 29 และอีกการสำรวจทราบว่า เยอรมันเช็พเพอด พบในอัตราร้อยละ 3.9

การศึกษา เรื่องพันธุกรรมในระยะแรก

ไม่มีการวิจัย เกี่ยวกับภาวะทองแดง ในสุนัขมากนัก เรื่องที่เกี่ยวข้องมักอ้างอิงมาจาก เรื่องเดิม เช่น ข้ออ้างว่าสุนัขพันธุ์บ๊อกเซอร์ พบอาการนี้ ถึง 29 % ก็ย้อนไปถึงปี 1930 ซึ่งมีพ่อพันธุ์สำคัญเกี่ยวข้องเพียง 4 ตัว ปัญหาเรื่องนี้ คือได้มีการสรุปว่า การผสมเลือดชิดและการเกิดทองแดง เป็นเหตุและผลกัน

บางเรื่อง ความจริง อาจไม่มีความสัมพันธ์กันเลยก็ได้ ข้อเท็จจริงในกรณีคือ พันธุ์บ๊อกเซอร์เป็นทองแดงมาก แต่ไม่มีหลักฐานที่จะสรุปว่า การผสมเลือดชิดมาก ๆ จะเป็นเหตุที่ทำให้เกิดทองแดง

บางครั้ง ผู้วิจัยรุ่นแรก ๆ อาจเป็นแค่วางแนวโน้ม เขากล่าวว่าต้นเหตุยังไม่ทราบชัด แต่เพราะความเป็นไปได้ทางพันธุกรรม สุนัขที่เป็นทองแดงไม่ควรใช้ทำพันธุ์ ต่อมาเมื่อได้รับการอ้างถึงจากผู้เขียนในระยะหลัง ก็จะสรุปชัดลงไปทุกที จนเหมือนกับข้อสมมติฐานนี้ กลายเป็นข้อเท็จจริงไป

หลังจากยุคปี 1950 เริ่มมีผู้สรุปว่า ทองแดง เป็นพันธุกรรม และนอกจากตัวสุนัขที่เป็น ไม่ควรขยายพันธุ์เท่านั้น ญาติหรือลูกหลานของมัน ก็ไม่ควรใช้ทำพันธุ์ด้วย หรือแม้กระทั่งกล่าวว่า ทองแดงเป็นยีนส์ด้อยในลักษณะตามทฤษฎีของเมนเดล แต่ยังไม่มีใครแยกยีนส์ที่ทำให้เกิดทองแดงได้

คุณ Patricia ไม่สามารถค้นหาข้อมูลการทดลองที่เกี่ยวกับทองแดงในสุนัขได้ แต่ได้พบการทดลองในแพะพันธุ์ Angora และอีกการทดลองที่ไม่ค่อยช่วยอะไรนัก ซึ่งทำในแกะ 30 ตัว และพยายามพิสูจน์ว่า ทองแดงในแกะของเขานั้นเป็นลักษณะเด่นหรือลักษณะด้อย ซึ่งได้สรุปว่า อาจเป็นทั้ง 2 ลักษณะ ( หรือไม่ได้เป็นทั้งลักษณะเด่น และด้อย )

มาถึงกรณีแพะ Angora กับสุนัขจะมีความสัมพันธ์ในเรื่องนี้ เหมือนกันหรือไม่ ?

การศึกษาในแพะ น่าสนใจ เพราะเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่ได้ทดลอง และชี้ชัดว่าพันธุกรรมเป็นต้นเหตุในบางภาวะทองแดง ได้มีการทดลองในฝูงแพะ Angora 2 ฝูง ใน Texas Agricultural Experiment Station จากปี ค.ศ. 1917 – 1959 ได้มีการทดลองหลายแบบ เพื่อเพิ่มหรือลดอัตราการเกิดทองแดงในแต่ละปี โดยวิธี

1. ผสมเฉพาะกับพ่อพันธุ์ ที่เป็นทองแดง
2. ผสมโดยไม่ต้องคัดเลือก ( ทั้งที่เป็นและไม่เป็น )
3. ผสมเฉพาะพ่อพันธุ์ที่มีอัณฑะครบ ( คัดเลือกเล็กน้อย ) เป็นแบบที่เรากำลังทำอยู่ในสุนัขของเรา
4. ผสมเฉพาะพ่อพันธุ์ที่มีอัณฑะครบและคัดแม่ที่ให้ลูกอัณฑะไม่ครบออกด้วย ( คัดอย่างอ่อน )
5. ผสมเฉพาะพ่อพันธุ์ที่มีอัณฑะครบและคัดทั้งพ่อและแม่ที่ให้ลูกอัณฑะไม่ครบออกด้วย ( คัดปานกลาง )
6. ผสมเฉพาะพ่อพันธุ์ที่มีอัณฑะครบและคัดทั้งพ่อและแม่ที่ให้ลูกอัณฑะไม่ครบออกด้วย รวมทั้งลูกหลานที่เกิดขึ้นมาออกด้วย ( คัดอย่างเข้มงวด )
7. จากข้อ 6 ให้คัด พวก ญาติๆ ออกไปอีกด้วย ( คัดอย่างเข้มงวดมาก )

ในฝูงแรกเริ่มจากใน ข้อ 3) เลือกผสมเฉพาะพ่อที่อัณฑะครบไป 20 ปี ปรากฏว่าเกิดทองแดงขึ้นประมาณ ร้อยละ 6.8 / ปี ( สุนัขส่วนใหญ่ทำอยู่ในข้อนี้ ) จากปี 1937 – 1949 เขาปรับเป็นการผสมที่คัดเลือกในระดับปานกลาง ( ในข้อ 5 ) อัตราการเกิดทองแดง ลดลงเหลือ ร้อยละ 2.8 และจากปี 1948 – 1959 ใช้การคัดเลือกอย่างเข้มงวดมาก ( ในข้อ 7 ) ผลคืออัตราการเกิดทองแดงเหลือ เพียงร้อยละ 0.4

ในฝูงที่ 2 ใช้ เฉพาะพ่อทองแดง ( ในข้อ 1 ) ผลคือ อัตราการเกิดทองแดง เพิ่มจากร้อยละ 5.7 ในปี 1921 เป็นร้อยละ 50 ในปี 1934 แล้วจึงเริ่มพยายามคัดเลือก เพื่อลดลักษณะดังกล่าวลง จากปี 1934 ถึง 1946 ใช้การคัดเลือกในระดับปานกลาง ( ในข้อ 5 ) ผลคืออัตราการเกิดลดลงเหลือร้อยละ 11.0 แล้วเพิ่มเป็นการคัดเลือกอย่างเข้มงวด ( ในข้อ 6 ) จนถึงปี 1951 ผลคืออัตราการเกิดลดลงเหลือร้อยละ 0.8

ผลการศึกษา พบว่าสามารถลดหรือเพิ่มอัตราการเกิดทองแดง ได้จากแผนการผสมพันธุ์ และ ภาวะทองแดงในแพะ Angora เป็นลักษณะด้อยซึ่งกำหนดโดยยีนส์ไม่กี่คู่

การศึกษานี้ เป็นตัวอย่างที่ดีว่า ยีนส์ด้อยทำให้เกิดทองแดง และแสดงอย่างชัดเจนว่า เราไม่ควรขยายพันธุ์สุนัขทองแดงเพศผู้ ส่วนญาติๆ ของมันนั้นเป็นอีกกรณีหนึ่ง ภาวะทองแดงขยายเป็นวงกว้างในสุนัข ถ้าคัดเลือกอย่าง

ทางฟาร์มไม่ได้การันตีตรงนี้เนื่องจากทางฟาร์มได้ทำการคัดสายพันธุ์มาอย่างดีแล้ว
ซึ่งหากพ่อแม่เป็นก็จะไม่ได้ทำการผสม

บทความแนะนำ

• อันตราย สัญญาณโรคซึมเศร้าของสุนัข
• ไขข้อข้องใจกับ 20 คำถามยอดฮิต ไซบีเรียนฮัสกี้ ??
• ไซบีเรียน Hi-End ต้องที่ All Best Kennel ระบบเลี้ยงดูที่ดีที่สุด และบริการครบครัน

The post ไข่ใบเดียว หรือไข่ทองแดง appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

เกิดจากการติดเชื้อของสัตว์เซลล์เดียวในเม็ดเลือด ไม่ว่าจะเป็นเชื้อโปรโตซัวและริคเก็ตเซีย ได้แก่ บาบิเซีย (Babesia sp.) เฮปปาโตซูน (Hepatozoon sp.) เออร์ลิเชีย (Ehrlichia sp.) อะนาพลาสมา (Anaplasma sp) และบาร์โทเนลล่า (Bartonella sp.) แต่ที่พบได้บ่อยในบ้านเราคือ 3 ตัวแรก

เรามาแยกทำความรู้จักกับเชื้อที่ทำให้เกิดเป็นโรคพยาธิในเม็ดเลือดไปทีละตัวกันนะครับ มาดูกันว่าเชื้อแต่ละตัว ก่อให้เกิดอาการกับน้องหมาได้อย่างไรบ้าง

บาบีเซีย Babesiosis (B.canis&B.gibsoni)

เชื้อ Babesia spp. จะอาศัยอยู่ในเม็ดเลือดแดง คล้ายกับเชื้อที่ทำให้เกิดโรคมาเลเรียในคนเมื่อเชื้อเพิ่มจำนวนจะทำให้เม็ด เลือดแดงของสัตว์ถูกทำลาย และมักพบอาการ ดังต่อไปนี้

• โลหิตจาง (anemia) เยื่อเมือกจะซีด เหงือกซีด
• ไข้สูง
• ซึม เบื่ออาหารหรือไม่กินอาหาร
• ลูกสุนัขอายุน้อยที่ไม่มีภูมิคุ้มกันจะมีอัตราการตายสูงมาก
• กรณีป่วยเรื้อรัง อาจพบอาการดีซ่าน เนื่องจากสภาพเม็ดเลือดถูกทำลายอย่างมากและตับได้รับความเสียหายจากการที่เลือดไปเลี้ยงตับไม่พอทำให้เซลตับตายจากการขาดเลือด
• อาจพบภาวะไตวายแทรกซ้อนได้เช่นกัน หากเลือดไปเลี้ยงไปไม่พอ

เฮปปาโตซูน Hepatozoonosis (H.canis)

เชื้อ Hepatozoon spp จะอาศัยอยู่ในเม็ดเลือดขาวชนิด Neutrophils ซึ่งจะมีผลทำให้ภูมิคุ้มกันของสัตว์ลดลงจากปกติ เนื่องจากเม็ดเลือดขาวดังกล่าวจะถูกทำลาย และสูญเสียประสิทธิภาพในการป้องกันตัวเองจากเชื้อภายนอก อาการที่มักพบคือ

• มีไข้ขึ้นๆลงๆ และไม่ค่อยตอบสนองต่อยาปฏิชีวนะ
• ผอมแห้ง น้ำหนักลด เบื่ออาหาร
• โลหิตจาง
• มีอาการเจ็บตามกล้ามเนื้อที่สัมผัส มักพบอาการเจ็บขาหรือท่าเดินผิดปกติ ระยะยาวอาจพบกล้ามเนื้อฝ่อลีบตามมา
• มักจะพบการติดเชื้ออื่นๆร่วมด้วย และอาจเป็นสาเหตุเริ่มต้นของโรคอื่นๆที่อาจพบภายหลัง

**โดยมากเชื้อ Hepatozoon canis มักเป็นเชื้อแฝงในร่างกายเมื่อสัตว์อ่อนแอจะทำให้สัตว์แสดงอาการของโรคออกมาได้

เออร์ลิเชีย Ehrlichiosis (Ehrlichia canis,E.chaffeensis และ Anaplasma phagocytophila) เชื้อ Ehrlichia spp.

จะอาศัยอยู่ในเม็ดเลือดขาว ความรุนแรงของโรคจะใกล้เคียงกับโรค babesiosis เป็นโรคที่พบได้บ่อยมากที่สุดในสุนัข อาการของโรคที่มักพบคือ

• โลหิตจาง เกล็ดเลือดต่ำ
• ไข้สูง
• มีจุดเลือดออกตามเยื่อเมือก และผิวหนังตามส่วนต่างๆของร่างกาย
• ต่อมน้ำเหลืองบวม
• ซึม, เบื่ออาหาร น้ำหนักลด และติดเขื้อแทรกซ้อนอื่นๆได้ง่าย
• มักทำให้มีจุดเลือดออกที่จอประสาทตา
• โรคจะมีความรุนแรงในสัตว์อายุน้อย โดยทำให้อัตราการตายสูง ถ้าไม่ได้รับการรักษาหรือวินิจฉัยอย่างทันที

สำหรับการรักษาก็จะแยกไปตามชนิดของเชื้อ

หากน้องหมาป่วยด้วยเชื้อเออร์ลิเชียคุณหมอจะฉีดยาหรือจ่ายยาในกลุ่ม tetracycline ให้ป้อนกินติดต่อกันอย่างน้อย 21-28 วัน ร่วมกับการรักษาตามอาการ เช่น หากมีภาวะโลหิตจางก็ต้องให้ยาบำรุงเลือดหรือถ่ายเลือดให้ เป็นต้น

ส่วนกรณีที่ป่วยด้วยเชื้อบาบิเซียและเฮปปาโตซูน คุณหมอจะรักษาด้วยการฉีดยา เช่น กลุ่ม aromatic diamidine (Imidocarb) จำนวนสองครั้ง โดยฉีดห่างกัน 14 วัน แต่ยานี้เป็นสารเคมีซึ่งมีผลข้างเคียงทำให้ไอ น้ำลายไหล จึงจำเป็นต้องให้ร่วมกับในกลุ่ม anti-colinergic เพื่อลดผลข้างเคียงดังกล่าว

แต่ไม่ว่าจะติดเชื้อชนิดใดก็ตาม หลังจากการรักษา ก็ควรจะต้องมีการตรวจเลือดซ้ำ เพื่อประเมินสภาพไปเป็นระยะๆ ครับ ซึ่งโรคพยาธิในเม็ดเลือดนี้ บางเชื้อ เช่น เฮปาโตซูนอาจไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ เนื่องจากเชื้อสามารถซ่อนตัวอยู่ในตับ ม้าม และต่อมน้ำเหลืองได้ เมื่อสัตว์ที่เคยเป็นโรคนี้อ่อนแอลง ก็อาจจะกลับมาป่วยได้อีก

และตราบใดที่ยังมีเห็บอยู่ในสภาพแวดล้อม น้องหมาก็พร้อมที่จะกลับติดเชื้อและป่วยได้ใหม่อีกครั้งเช่นกัน ที่สำคัญ คือ ควรต้องป้อนยาให้ครบตามที่คุณหมอจัดให้ เพราะมีเจ้าของบางท่านที่มักจะหยุดป้อนยาเมื่อน้องหมามีอาการดีขี้น ซึ่งทำให้การรักษาไม่ได้ประสิทธิภาพ และโรคอาจพัฒนาเป็นแบบเรื้อรังในที่สุด

Cr. www.dogilike.com , http://www.click2vet.com, http://dogs.lovetoknow.com

บทความแนะนำ

• สุนัขท้องเสีย ควรทำอย่างไร
• ข้อสะโพกหลวม เดินบิดขา ไม่มีแรงในสุนัข
• โรคไข้หัดกับปอดบวม อาการจะคล้ายๆกัน จนทำให้หลายท่านจิตตก

The post โรคพยาธิในเม็ดเลือด ในสุนัข ภัยเงียบที่ไม่ควรมองข้าม appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.

คนสมัยก่อนแบ่งขี้เรื้อนเป็นสองประเภท คือ ขี้เรื้อนเปียก กับขี้เรื้อนแห้ง โดยแยกตาม ลักษณะอาการหรือวิการที่เห็นว่าลักษณะเปียก มีน้ำเหลือง หนอง เลือดไหล ก็จัดเป็นขี้เรื้อนเปียก ถ้า ตรงข้ามก็เป็นแบบแห้ง ขี้เรื้อนของคนไทยแปลมาจากคำว่า manges ซึ่งแปลว่าโรคผิวหนังที่เกิดจาก ไรสุนัข ไรสุนัขอย่งที่กล่าวมาแล้วมีหลายชนิด แต่ชนิดที่เห็นบ่อยๆ และเด่นๆ มี 3 ชนิดคือ เดโมเดค, ซาคอปเตส และ ไรในรูหู เดโมเดค (Demodectic mites หรือ Demodex bovis)

Demodectic เจ้าตัวเดโมเดคติก ไมท์ ทำให้เกิดโรคผิวหนังที่ชื่อว่า เดอโมไดโคซิส (Demodicosis) ซึ่งจัดเป็นโรค mange ชนิดหนึ่ง เจ้าตัวนี้เป็นสัตว์แปดขาขนาดเล็กจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น อยู่ในขุมขนของสุนัข สัตวแพทย์ต้องนำผิวหนังมาขูดแล้วส่องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์ ถึงจะเห็นเดโมเดค สามารถก่อให้เกิดขี้ เรื้อนเปียก หรือแห้ง ขึ้นอยู่กับว่าการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนหรือไม่ ในการรักษา เนื่องจากมันอยู่ ลึกไปในขุมขน ทำให้ยากต่อตัวยาที่จะแทรกซึมลงไปถึงตัวมัน

เดโมเดคมีชื่อเฉพาะซึ่งแตกต่างกันไป ตามแหล่งที่พบในสัตว์แต่ละประเภท ที่มีชื่อสปีชีว่า เคนิส หรือเดโมเดค เคนิส (Demodex Canis) หลายๆ คนไม่ทราบว่าคนเราก็มีเดโมเดคอาศัยอยู่เช่นกัน แต่คนละสปีชีกับสุนัข ดังนั้น เดโมเดคใน สุนัขไม่สามารถติดต่อมาถึงคนได้ เพราะคนกับสุนัขมีความห่างทางเครือญาติ หรือมีวิวัฒนาการแตก ต่างกันมาก แม้จะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนกัน เดโมเดค เป็นไร 8 ขาที่ขนาดเล็กมาก รูปร่างของมันยาวรี คล้ายสัตว์ประหลาดหรือหนอนมากกว่า มัน มีขนสั้นมาก ซึ่งน่าจะเรียกว่า buds มกากว่าขา มันดำรงชีวิตโดยการดูดน้ำเลี้ยงน้ำเหลืองจากสัตว์ที่ มันไปอาศัย เดโมเดทมีหลายชนิด พบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดแตกต่างกันไป บางตำรา บอกว่ามันเป็นโฮสต์สเปซิฟิค (Host specific) ก็คือ เดโมเดคชนิดที่พบในสัตว์ชนิดหนึ่งที่ไม่แพร่ข้าม ไปมาระหว่างสัตว์ต่างชนิด เช่น เดโมเดคของสุนัขจะไม่ไปติดแมว เดโมเดคของแมวก็จะไม่ไปติด

กระต่าย แต่มีผลงานวิจัยเพิ่มเติมเมื่อไม่นานนี้ว่า พบเดโมเดคสามารถติดต่อได้ในสัตว์ที่มีความเป็น เครือญาติใกล้กันได้บ้าง เช่นว่า เดโมเดคของสุนัขบ้านสามารถพบในสุนัขป่าบางชนิดของอเมริกา ตามธรรมชาติเดโมเดทพบได้ทั่วไปในสุนัขทุกตัว และจะไม่ก่อให้เกิดโรคผิวหนังตราบใดที่มันยังมี จำนวนน้อย และภูมิคุ้มกันแข็งแรงปกติดี พวกมันจึงจัดเป็นพวก นอร์มัล ฟลอร่า หรือเชื่อที่พบเห็นได้ ทั่วไปในร่างกายสัตว์ที่ปกติ การติดต่อของโรค เดโมเดคถ่ายทอดกันโดยการสัมผัสโดยตรงเท่านั้น (Direct contact) การสัมผัสโดยตรงจากแม่สุนัข ถึงสุนัขแรกเกิดช่วงระยะแรกของชีวิตเท่านั้น มีผลงานวิจัสนับสนุนมานานแล้วว่าเดโมเดคถ่ายทอด โดยวิธีนี้ เขาพบว่าการผ่าท้องคลอดแล้วแยกลูกสุนัขออกมาเลี้ยงเอง ลูกสุนัขชุดนั้นไม่พบเดโมเดค แต่ถ้าให้คลอดตามธรรมชาติ ก็ยังมีโอกาสที่ลูกสุนัขจะได้รับเชื้อจากปากช่องคลอด ตามทฤษฎีนี้เชื่อ ว่าเดโมเดคไม่ถ่ายทอดจากสุนัขโตตัวหนึ่งไปยังอีกตัวหนึ่ง แม้ว่าจะเลี้ยงด้วยกัน และเดโมเดคอยู่ใน ขุมขนของสุนัขเท่านั้น ไม่อยู่ภายนอกร่างกายสุนัขหรือสิ่งแวดล้อมภายนอก เช่น พื้นคอก กรง จานชาม

ดังนั้น กรณีการติดต่อผ่านชามสุนัขที่ทำความสะอาดแล้วก็ตาม จึงไม่ใช่กรณีของเดโมเดค ผู้เลี้ยงไม่ จำเป็นต้องทำการทรีตหรือใส่ยาฆ่าเชื้อตามอุปกรณ์ต่างๆ หรือสิ่งแวดล้อมภายนอก เหมือนกรณีของ ไรบางชนิด หรือกรณีของเห็บ แต่อย่างไรก็ตาม โรคผิวหนังที่เกิดจากเดโมเดค ยังควรจะต้องให้ความ ระมัดระวังในเรื่องของความสะอาด เพื่อสุขภาพอนามัยของคอก และป้องกันการติดเชื้ออื่นแทรกซ้อน ในสุนัขป่วย แนวทางหารป้องกันของฟาร์ม

***จุดการระวังของฟาร์ม หากทางฟาร์มพบแม่ที่มีโรคผิวหนัง Demodicosis จะไม่ใช้เป็นแม่พันธุ์หรือ ให้น้ำนมลูก เลย ซึ่งการเป็นโรคนี้จะส่วนใหญ่ภูมิคุ้มกันสุนัขจะต่ำกว่าปกติ ทำให้การผสมพันธุ์ติดได้ ยากขึ้น ความเสี่ยงที่จะติด ไรขี้เรื้อน ทางฟาร์มจึงงดด้วยหลายเหตุผลตรงนี้

แนวทางการรักษา

ในการรักษาอาจต้องใช้หลาย ๆ วิธีร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นการอาบน้ำด้วยแชมพูดังกล่าว ร่วมกับใช้ยา ฆ่าตัวไร (miticidal) อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

1. ป้อนยา ivermectin หรือป้อนยา milbemycin oxime ให้น้องหมา วันละครั้ง สำหรับยา ivermectin ให้ระวังในสุนัขพันธุ์เสี่ยงด้วยครับ หรือ
2. ใช้การหยอดหลังด้วยยา moxidectin+imidaclopid ทุก ๆ 1-2 สัปดาห์ หรือ
3. ให้คุณหมอฉีดยา doramectin ทุก ๆ 1-2 สัปดาห์ก็ได้ แต่ห้ามใช้ในสุนัขพันธุ์เสี่ยงเช่นกัน และ
4. ใช้การพ่นหรือทายา amitraz บนตัวน้องหมาทุก ๆ สัปดาห์ โดยแนะนำให้ตัดขนให้สั้นก่อน เพื่อ ให้ยาสัมผัสกับรอบโรคได้ดียิ่งขึ้น และควรสวมปลอกคอกันเลีย เพื่อป้องกันน้องหมาเลียรับเอาสารพิษ จากยาเข้าสู่ร่างกายทางปากด้วย

cr.แนวทางการรักษาจากบทความ น.สพ.ธีรภาพ มุสิกานนท์ www.dogilike.com

The post โรคขี้เรื้อนเปียก appeared first on ไซบีเรียนฮัสกี้ ฟาร์มไซบีเรียนที่ดีที่สุดในไทย ติดต่อสอบถาม 0819119104.